jick nakassian live 14-02-15

 

Νέα τραγούδια από τον Τζικ Νακασσιάν

 

 

Carelessly Loving you Stormy Night For You Music
   
   

Λίγα λόγια από τον Τζίκ Νακασιάν

Καλωσορίζω σε αυτό το site, όλους τους φίλους που έχουν την υπομονή και την επιμονή να μάθουν περισσότερα για μένα και την πολύχρονη παρουσία μου σ' αυτό τον πανέμορφο τόπο.

Ομολογώ ότι η μουσική (αν θεωρηθεί επάγγελμα) είναι ένα δύσκολο επάγγελμα σ' έναν δύσκολο τόπο, που δυστυχώς τα τελευταία δέκα χρόνια έγινε ακόμα πιο δύσκολος. Ολα ξεκινούν κατά κύριο λόγο από την υποποιότητα που συνήθως (εκτός κάποιων εξαιρέσεων) μας προσφέρουν τα media, ως επί το πλείστον η τηλεόραση και λιγότερο το ραδιόφωνο. Είναι γεγονός ότι έχουν παραγκωνισθεί διάφορα είδη μουσικής, ότι υπάρχει ένα οργανωμένο ηχοέγκλημα με το οποίο γαλουχούνται σήμερα οι πολύ νεότερες γενιές, υποστηριζόμενες από την επιμονή της υπολανθάνουσας παιδείας η οποία ως πομπός στέλνει στους δέκτες μας καθημερινά μια μουσική ποιότητα την οποία υποστηρίζει μέρα-νύχτα με ακούσματα τουρκο-αραβο-ινδικά τα οποία θεωρεί ελληνικά, έτσι για να διαιωνίζει τα 400 σκοτείνά χρόνια που πέρασε αυτός ο τόπος του πολιτισμού ωστε να γίνουν 1400! Έτσι οι ελληνικές κλίμακες οι οποίες φυσικά ονομαστικά υπήρχαν και υπάρχουν στην Ελλάδα και το εξωτερικό με τις ονομασίες όπως Δώριος, Μιξολύδιος, Αιολικός κλπ. έχουν αντικατασταθεί από άλλες τουρκο-κλίμακες όπως γιουρντί, νιαβέντ, ουσάκ,(παραλλαγή Φρύγιου) οι οποίες πρακτικά έχουν περαστεί στα αυτιά του κόσμου. Όποιο Ευρωπαϊκό στοιχείο και όχι μόνο, ακόμα και τα δικά μας "υγιή" νησιώτικα (όχι αυτά που προβάλλουν κάποιοι επιτήδειοι και ειναι λαϊκο-φτηνο-νησιώτικα) έχουν παραγκωνιστεί ως ξένα-ξενικά-ξενόφερτα. Γενικά οτιδήποτε "δυτικόφερτο" είναι ξένο, ενώ με ό,τι ανατολικόφερτο ποτίζονται μουσικά οι γενιές εδώ και 50 χρόνια. Έτσι η συνέχεια σπουδαίων συνθετών και στιχουργών όπως οι Γιαννίδης, Χατζηαποστόλου, Αττίκ, Σουγιούλ, Σακελλαρίου και άλλων για να μην αναφέρω σπουδαίους συνθέτες της Εθνικής Σχολής όπως τους Σκαλκώτα, Καλομοίρη κ.α. δεν έχουν καταφέρει να συγκινούν, να υπάρχουν ούτε ως αναδρομή αλλά ούτε και ώς συνέχεια στον μουσικό σφιγμό του κόσμου. Ο μονόδρομος αυτού που κυρίως επικρατεί, το ποτάμι του νέο-ποπ-λαϊκού, "ΤΑ ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΑΔΙΚΑ" που έχουν καταφέρει να επιβάλλουν στο 95% της συνείδησης του κόσμου από τη μία, και τα σημαντικά που προτείνονται ευτυχώς στο Μέγαρο, στο Ηρώδειο κλπ. έχουν σχεδόν εξαφανίσει πολλά άλλα είδη μουσικής, με τον ίδιο τρόπο που έχει σχεδόν εξαφανιστεί η μεσαία τάξη, η οποία ομολογουμένως υπήρξε η υγιέστερη όλων. Αισθάνομαι ότι στη συνείδηση του κόσμου δεν υπάρχει η συνέχεια μιας σύγχρονης ελαφράς μουσικής με τα ωραία jazz στοιχεία, την λατινοπολυρυθμική αγωγή, τα blues, τους funk ρυθμούς, το καλό ακουστικό rock, όλα αυτά μαζί με τους σημαντικούς μικτούς μας ρυθμούς, τις δικές μας κλίμακες και προπαντός την πλούσια γλώσσα μας. Η γλώσσα αυτή, δεν έχει καταφέρει "να περάσει" στα είδη αυτά, παρά μόνο σε τραγούδια που απηχούν σε εφηβικές ηλικίες των 15 ετών, πράγμα που δεν είναι κακό, αλλά ενοχλούμαι που βλεπω στο εξωτερικό που έχω πάει, γνωρίσει και ταξιδέψει πολλάκις, ότι αυτό το μουσικό αμάλγαμα της καλής (ας πούμε) πόπ με έναν όρο μουσικής, ακούνε οι ηλικίες από 20-25 έως 60 και 70 ακόμα ετών, δηλαδή συγχρονα ακούσματα με επίκαιρους κοινωνικοερωτικούς στίχους και νότες με μια ποιοτική σοβαρότητα και φυσικά δεν εννοώ το επίκαιρο τραγούδι κάποιας Lady Gaga.

Προσωπικά θα πρέπει να πω ότι εργάστηκα ως ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας στη δισκογραφία (περίπου 30 δίσκους), στο ραδιόφωνο (περίπου σε 300 ενορχηστρώσεις-έργα για 50-μελή περίπου ορχήστρα, που ανήκουν στη βιβλιοθήκη της ΕΡΤ), στο θέατρο (περίπου 6 έργα), στο καλύτερο αρχικά (1974-1981) και χειρότερο αργότερα Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης επί 18 χρόνια -από όπου αν και βραβευμένος πολλές φορές με ειδικά βραβεία, δεν αισθάνομαι να δρέπω δάφνες, όπως ακόμα και μια βράβευση εμβατηρίου του στρατού (της Αεροπορίας συγκεκριμένα).

Αν όμως σε αυτή την ιστοσελίδα θα πρέπει να καταθέσω τη βασική μου ιδιότητα, τον μουσικό μου έρωτα, αυτός βρίσκεται στα τραγούδια που αυθόρμητα γράφω από πολύ νεαρή ηλικία, με νότες και στίχους όπως και ορχηστρική μουσική. Διάφορες ιστορίες, βιώματα, θέματα, νότες που μου δημιουργούν στιχο-εικόνες ενώνονται, παντρεύονται με δημοκρατική αυτοδιάθεση. Αφορουν θέματα καθημερινά, ανθρώπινα, είτε κοινωνικά είτε ερωτικά, δίχως μουσικές ταμπέλες και κάδρα και τα ονομάζω τραγούδια με την αυστηρή διάθεση να μην είναι του διμήνου, να βγούν στο δρόμο με διάρκεια και αλήθεια σε ματ-μικρούς χώρους και απλό φωτισμό. Έχω την τιμή να συνεργάζομαι με συναδέλφους που με επιλέγουν γιατί τους αρέσει η μουσική μου και τους επιλέγω για την αγάπη τους στη μουσική γενικά, στην άρτια εκτέλεση κατά το δυνατόν και στο ήθος τους. Όλα αυτά θέλω πολύ σεμνά να παρουσιάσω από την επόμενη χρονιά, μαζί με μια πολύχρονη προσπάθεια που έχω κάνει στα καινούρια μου τραγούδια με φυσικά ελληνικό στίχο, χωρίς ταμπέλες σε ποιό είδος ανήκουν. Το μόνο που μπορώ να πώ είναι ότι δεν ανήκουν στο λαϊκό με τη στενή έννοια. Σε αυτή την ιστοσελίδα θα ενημερώνω που θα βρισκόμαστε η ομάδα μου κι εγώ και θα χαίρομαι να περνάμε τις ποιοτικότερες-ματ-ακουστικές μας προτιμήσεις πάνω σε τραγούδια και ορχηστρικά μουσικά δρώμενα χωρίς ταμπέλες.

Τζικ