Η φύση της καρδιάς μου

Ζω διχασμένος σε δυο πόλεις
τον τελευταίο τον καιρό
φεύγω απ’ τη μια και πάω στην άλλη
με μια ταχύτητα φωτός

Σαν τρελός οδηγώ
Στη βροχή ξεδιψώ
Τα χιλιόμετρα μπροστά μου
Στη μια πόλη συζώ
Και στην άλλη ακουμπώ
Τα χαμένα όνειρά μου

Αυτή ειν’ η φύση της καρδιάς μου
καίει με φωτιές τα σωθικά μου δε φταίω, δε φταίω
αυτή ειν’ η φύση της σου λέω

Το πάθος έγινε καταδίκη
κι ας έχει φρένα η λογική
έγιν’ η Αθήνα Σαλονίκη
κι εγώ φυγάς στην εθνική

Σαν τρελός οδηγώ
Στη βροχή ξεδιψώ
Τα χιλιόμετρα μπροστά μου
Στη μια πόλη συζώ
Και στην άλλη ακουμπώ
Τα χαμένα όνειρά μου

Αυτή ειν' η φύση της καρδιάς μου

 

[επιστροφή-back]